425 posts by Rodia

page 1 of 43 >>


1 - Rodia Radio -27

ανέβηκε στις 04-Jul-2011 από Rodia



click to listen

Μουσικές πασίγνωστες, διανθισμένες με λόγια του ισπανού φιλόσοφου Jose Luis Sampedro, του ΚΙΜΠΙ, και δικά μου. Καλή ακρόαση :)

χωρις σχόλια



2 - Rodia Radio -26 - Ομιλούν οι Πλατείες -α'

ανέβηκε στις 02-Jun-2011 από Rodia



click to listen

Πλατεία Συντάγματος, βράδυ 31ης Μαΐου - αρχή 1ης Ιουνίου 2011

Η πλατεία μιλάει και'γώ τη γράφω. Δεν σχολιάζω. Αφουγκράσου. Ισως να λέει περισσότερα από όσα ακούγονται. Με μουσικές ευρωπαϊκές.

χωρις σχόλια



3 - Rodia Radio -25

ανέβηκε στις 22-Apr-2011 από Rodia



click to listen

το Μαύρο Πάσχα του 1973 για τα Μέγαρα.

Video       Παρουσίαση

χωρις σχόλια



4 - Τί παίζει το Rodia Radio #24

ανέβηκε στις 19-Apr-2011 από Rodia

Στην εκπομπή που ακούγεται (και ανακτάται) εδώ: http://radiobubble.gr/el/audio/8787/rodia-radio-24 παίζονται όλα αυτά:

 

του Νίκου Παπάζογλου:
Αχ, Ελλάδα σ' αγαπώ
Τρελλή κι αδέσποτη
Για το χαμόγελό σου τραγουδώ
Εγώ δεν είμαι ποιητής
Φεύγω


Nick Cave and The Bad Seeds: Dig Lazarus, Dig!


απο τους Καραμπουζουκλήδες:
http://karabouzouklides.blogspot.com/

Τρόικα
Αχ, πατέρα


του Μάνου Χατζιδάκι:
Τ' άλογο Ομέρ Βρυώνη (τραγούδι Διον. Σαββόπουλος)
Ελλαδογραφία (στίχοι Ν. Γκάτσος, τραγούδι Μίκης Θεοδωράκης)


Μουσική από το Ecuador


Butterfly Tea - Olivier Renouard (από το Jamendo.com):

http://www.jamendo.com/en/artist/Butterfly_Tea

και http://www.butterfly-tea.com/index.html

8 μουσικά κομμάτια


Omar Faruk Tekbilek - Sufi - αφιερωμένο στο Δύτη των Νιπτήρων

http://dytistonniptiron.wordpress.com/


O αξέχαστος ηθοποιός Πέτρος Φυσσούν ερμηνεύει το ποίημα "Αισιοδοξία" του Κώστα Καρυωτάκη

 

Leonard Cohen: First we take Manhattan


Ariele e Calibano (συλλογή από xnoudi)
http://xnoudi.blogspot.com/


διάσπαρτα στην εκπομπή: διάφορα μουρλά αποσπάσματα από λόγους "μικρομέγαλων ανδρών"

χωρις σχόλια



5 - Rodia Radio -24

ανέβηκε στις 19-Apr-2011 από Rodia



click to listen

Λεπτομέρειες για τα περιεχόμενα εδω

χωρις σχόλια



6 - Παλιά αμερικάνικη μουσική -24

ανέβηκε στις 05-Apr-2011 από Rodia

Συνεχίζουμε με καλλιτέχνες που το όνομά τους αρχίζει από το γράμμα S, παρουσιάζοντας 39 κομμάτια με τίτλους που αρχίζουν απο I μέχρι και A. Στη φωτο o Spud Murphy.

Lista

01. I WOULD N'T BE SURPRISED - Sammy Kaye
02. I'VE GOT A CRUSH ON YOU - Sarah Vaughn
03. IT'S AS INTO TELL A LIE - Somethin Smithand the Redheads
04. I NEVER KISSED A BABY LIKE YOU - Six Jumping Jacks
05. I'M GLAD - Sioux City Six
06. I LOVE YOU BECAUSE - Sammy Kaye
07. I LOST MY JOB AGAIN - Sammy Kaye
08. I GUESS I'VE BEEN DREAMING AGAIN - Spade Cooley -Tex Williams
09. I'D A RED - Shelton Brothers
10. ICHUNDDU - Stadelheimer Orch
11. I AINT GIVIN NOTHIN AWAY - Southern Negro Quartette
12. HOT FISH - Sherman Blues Johnson
13. HEY THERE - Sammy Davis Jr
14. HAWAIIAN SUNSET - Sammy Kaye
15. HAVANNA - Sol Wagner
16. GETEMIN A RUMBLE SEAT - Six Jumping Jacks
17. FOGGY FOGGY DEW - Smiley Burnette
18. FLOCKO BLUES - Sioux City Six
19. FLATFOOT FLOOGIE - Slim Gaillard
20. FIVE MINUTES MORE - Skitch Henderson
21. FICKLE WOMAN - Spade Cooley
22. ECSTACY - Spud Murphy
23. DETOUR - Spade Cooley
24. DARK EYE SKY - Slam Stewart Quartet
25. DANCING WITH A DEBUTANTE - Spud Murphy
26. COOL WATER - Sons of the Pioneers
27. COOL WATER - Smiley Burnette
28. CHICKORY CHICK - Sammy Kaye
29. BLUES MAMBO - Sonny Thompson
30. BLUES JUST BLUES - Sy Oliver
31. BLONDE FIDDLE BLUES - Spade Cooley
32. BIG CHIEF BOOGIE - Spade Cooley
33. BASIN STREET BLUES - Spencer Williams tribute - Miller
34. BAR BABBLE - Sonny Dunham
35. BABY WONT YOU PLEASE COME HOME - Slim Gaillard
36. ANYTIME - Sy Oliver
37. AND THIS IS MY BELOVED - Sammy Davis Jr
38. A MESSAGE FROM HOME - Singin Sam
39. A MAN WITH A DREAM - Sammy Davis Jr

_____________

"Spud Murphy" is a common nickname for anyone with the surname Murphy

Lyle Stephanovic, better known as Spud Murphy (August 19, 1908 - August 5, 2005) was an American jazz multi-instrumentalist, bandleader, and arranger.

Born Miko Stefanovic to Serbian émigré parents in Berlin, Germany, Murphy grew up in Salt Lake City, Utah, where he took the name of a childhood friend. Murphy studied clarinet and saxophone when young and took trumpet lessons from Red Nichols's father. He worked with Jimmy Joy in 1927-28 and with Ross Gorman and Slim Lamar (on oboe) in 1928. He worked in the early 1930s as saxophonist-arranger for Austin Wylie, Jan Garber, Mal Hallett, and Joe Haymes, then became a staff arranger for Benny Goodman from 1935 to 1937. At the same time he also contributed charts to the Casa Loma Orchestra, Isham Jones, Les Brown and many others.

From 1937 to 1940 Murphy led a big band, and recorded for Decca Records and Bluebird Records in 1938-39. In the 1940s he relocated to Los Angeles, where he did work in the studios and with film music, in addition to authoring and teaching the 1200-page "System of Horizontal Composition" (a.k.a. "Equal Interval System"). He recorded two jazz albums in the 1950s, but his later career was focused on classical and film music.

In 2003, orchestra leader Dean Mora, a close friend of Murphy's, recorded some two dozen of his arrangements in a tribute CD, Goblin Market.

Spud Murphy died in Los Angeles, two weeks short of his 97th birthday.

χωρις σχόλια



7 - Παλιά αμερικάνικη μουσική -24

ανέβηκε στις 05-Apr-2011 από Rodia



click to listen

Συνεχίζουμε με καλλιτέχνες που το όνομά τους αρχίζει από το γράμμα S, παρουσιάζοντας 39 κομμάτια με τίτλους που αρχίζουν απο I μέχρι και A. Στη φωτο o Spud Murphy, σέρβος, γεννημένος στο Βερολίνο, μετανάστης στις ΗΠΑ. Lista: >>> http://radiobubble.gr/el/blog/rodia/8701/24

χωρις σχόλια



8 - e-book: Ιστορήματα για κλέφτες και ληστές #4

ανέβηκε στις 28-Mar-2011 από Rodia



click to listen

Η τέταρτη και τελευταία διήγηση είναι για τους κλέφτες Πλιάτσικα και Τσιότσια που έπιασαν όμηρο τον πατέρα του αφηγητή. Ολα τα αφηγήματα είναι απο μαγνητοταινια παλαιού τύπου. Μεταφορά σε αρχείο mp3 από τον Χ-2.

music: Tango

χωρις σχόλια



9 - Η «άγρια τόλμη» των κλέφτικων τραγουδιών

ανέβηκε στις 27-Mar-2011 από Rodia


Tου Παντελη Μπουκαλα

Το ύμνησε ο Γκαίτε. Το λάτρεψε ο Σολωμός. Το προσκύνησε ο Βαλαωρίτης. Το αγάπησε ο Παλαμάς, κι ο Μαλακάσης βέβαια κι ο Κρυστάλλης. Το εκτίμησε ιδιαίτερα ο Καβάφης, Το εκθείασε ο Σεφέρης, που το μετρούσε σαν «ατόφια ελληνική φωνή». Το σεβάστηκε ο Ελύτης, που έγραψε για τον Γκάτσο: «Αλλ’ εμείς τη δημοτική γλώσσα και την παράδοση τις εκμάθαμε. Σιγά σιγά και με πολύν κόπο. Εκείνος τις βρήκε μέσα του, έτοιμες, μαζί με τα τραγούδια των προγόνων του, τις αφομοίωσε μαζί με “το γάλα της μητρός του”, που θα έλεγε ο Σολωμός». Ο Γκάτσος, λοιπόν, μαθήτευσε σε αυτό, όπως κι ο Ρίτσος. Κι άλλοι, πολλοί, το υπηρέτησαν και το τίμησαν, με τον τρόπο του ο καθένας. Πλούσιο μέσα στην ποικιλία του το δημοτικό τραγούδι, ευαίσθητο, ελευθερωμένο από προκαταλήψεις και συμπλέγματα, άρα και συναρπαστικά ελευθερωτικό, απέσπασε κάτι βαθύτερο από τον θαυμασμό και πνευματικά γονιμότερο: το σέβας.

Οι έπαινοι που κέρδισε το δημοτικό τραγούδι δεν σχετίζονται αποκλειστικά με το καλλιτεχνικό του ύψος, τη λογοτεχνική του ευφυΐα και διαύγεια, την εκπληκτική οικονομία του. Ανταποκρίνονται σε ορισμένα θεμελιώδη γνωρίσματά του, που σπανιότατα κάμπτονται ή υποχωρούν· στην ευθύτητά του δηλαδή, στη δικαιοσύνη που το διακρίνει, στην τιμιότητα θεώρησης των ανθρωπίνων πραγμάτων που το εξυψώνει, στον τρόπο εντέλει με τον οποίο η βαθιά συγκίνηση μορφοποιείται σε λόγο χωρίς το αίσθημα να πλημμυρίζει πληθωριστικό τις λέξεις. Και στην απλότητά του βέβαια, που το σφραγίζει είτε όταν ζυγίζει και μετράει τον κόσμο είτε όταν αποδίδει τις ποικίλες εκδηλώσεις του, ευφρόσυνες ή πικρές, ειρηνικές ή πολεμικές.

Γράφοντας για το κλέφτικο, ο Κλωντ Φωριέλ, που πρώτος δημοσίευσε συλλογή ελληνικών δημοτικών τραγουδιών, το 1824, στο Παρίσι, σχολιάζει: «Ο, τι περισσότερο ξεχωρίζει αυτά τα βουνίσια τραγούδια από τα υπόλοιπα είναι ένα μοναδικά ρωμαλέο ύφος· είναι μια, πώς να το πω, άγρια τόλμη στη σύλληψη, στη σύνθεση και στις σκέψεις, που η απλότητα και το καθημερινό ύφος της έκφρασης τις κάνει να ξεπετάγονται πιο ζωντανές απ’ ό, τι θα πετύχαινε μια γλώσσα εμφατική και πιο στολισμένη. Υπάρχει κάποια αναλογία, κάποια αρμονία ανάμεσα στην ιδιοφυΐα των κλεφτών και σ’ εκείνη των ποιητών, που θα μας έκανε να νομίζουμε πως οι τελευταίοι θα μπορούσαν να μάχονται σαν τους πρώτους, κι αυτοί πάλι να τραγουδούν σαν τους άλλους· και δύσκολα θ’ αποφάσιζε κανείς αν βρίσκεται περισσότερος ενθουσιασμός, περισσότερο μίσος για τους Τούρκους, περισσότερη αγάπη για την ελευθερία στους στίχους των ραψωδών ή στη ζωή των ηρώων τους. Αισθάνεται κανείς σ’ όλες αυτές τις συνθέσεις την επίδραση των τόπων που τις ενέπνευσαν· αισθάνεται πως πρωτοβγήκαν στα βουνά. Αλλά αυτά τα βουνά είναι ελληνικά, και δεν έχουν καθόλου αιώνιους πάγους, και οι κορυφές τους δεν ξεπερνούν το ύψος όπου η γη παύει να νιώθει τη γλυκιά ζέστη του ήλιου, παύει να έχει πρασινάδες και λουλούδια» (βλ. το βιβλίο του Φωριέλ «Ελληνικά δημοτικά τραγούδια», εκδ. επιμέλεια Αλέξης Πολίτης, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 1999, τόμ. Α΄).

Αυτή την «άγρια τόλμη», που φανερώνεται απολαυστική και στην εικονοποιία των δημοτικών, στην τεχνική τους, τη διακρίνουμε και στην «ιδεολογία» τους, στη στάση τους απέναντι σε όσα συμβαίνουν, μια στάση που μπορούμε να τη θεωρήσουμε φυσική και αυθόρμητη, καρπό ενός λαϊκού πολιτισμού που κρατάει τις αξίες του, και όχι προϊόν κάποιας θεωρητικής σύλληψης. Ειδικά στα κλέφτικα, η στάση αυτή αποκαλύπτεται με διάφορες μορφές. Οδηγεί πρώτα πρώτα στην ιστόρηση επεισοδίων όπου τον τόνο τον έδωσε οτιδήποτε άλλο, πάντως όχι ο ηρωισμός, γεγονός που θέτει τα τραγούδια αυτού του περιεχομένου έξω από τον κανόνα «ορθοέπειας» που εκ των υστέρων πλάστηκε. Ο καπετάν Ζαχαριάς Μπαρμπιτσιώτης, λ.χ., για τον οποίο έγραφα εδώ την περασμένη Κυριακή, εμφανίζεται στο ακόλουθο δημοτικό όχι σαν ήρωας αλλά σαν κάποιος που καυχιέται μεθυσμένος από δύναμη για όσα αντεκδικούμενος έπραξε εις βάρος ενός ιερέα με τον οποίο είχε διαφορές: «Τι ’ν’ το κακό που γίνεται τούτο το καλοκαίρι, / τρία χωριά μάς κλαίονται, τρία κεφαλοχώρια, / μας κλαίγεται κι ένας παπάς από τον Αγιο Πέτρο. / Τι τόκαμα του κερατά και κλαίγετ’ από μένα; / Μήτε τα βόδια τ’ έσφαξα μήτε τα πρόβατά του· / τη μια του κόρη φίλησα, τις δυο του θυγατέρες, / το ’να παιδί του σκότωσα, τ’ άλλο το πήρα σκλάβο / και πεντακόσια δυο φλουριά για ξαγορά τού πήρα· / ούλα λουφέ τα μοίρασα, λουφέ στα παλικάρια, / κι ατός μου δεν εκράτησα τίποτα για τ’ εμένα».

Ολα τούτα ηχούν παράδοξα μόνο υπό δύο προϋποθέσεις: πρώτον, ότι παραγνωρίζουμε την ηθική της δημοτικής ποίησης, που δεν της επιτρέπει την αυτολογοκρισία, και δεύτερον ότι θεωρούμε πως τα κλέφτικα αφορούν αποκλειστικά την Επανάσταση και τους ήρωές της, τα ανδραγαθήματα και τον δοξασμένο ή μαρτυρικό θάνατό τους. Αλλά τα κλέφτικα είχαν αναπτυχθεί πολύ νωρίτερα, και με την ιδρυτική τους αμεροληψία κατέγραψαν και απαθανάτισαν και περιστατικά που ίσως ενοχλούν τη σημερινή ακοή, σε άλλα εθισμένη από νωρίς. Οσο βαθιά, ας πούμε, κι αν ήταν η χριστιανική πίστη, κι όποιος κι αν υπήρξε ο σεβασμός για τους ιερωμένους, ο δημοτικός τραγουδιστής δεν έχει κανένα πρόβλημα να παραδώσει στην αιώνια χλεύη (και χωρίς καν να υψώσει τον τόνο, απλώς ιστορώντας) έναν καλόγερο που το 1806 πρόδωσε στους Τούρκους τον Γιάννη (Ζορμπά) Κολοκοτρώνη, αδερφό του Θοδωράκη, ο οποίος μαζί με έξι συγγενείς του είχε ζητήσει καταφύγιο στο μοναστήρι της Αιμυαλούς κοντά στη Δημητσάνα. «Καλόγερος δεν μαρτυρά, δε γίνεται προδότης» βεβαιώνει τον Γιάννη Κολοκοτρώνη ο μοναχός, αμέσως έπειτα όμως: «Και κάνει τον ανήφορο και πάει στη Δημητσάνα. / Ψιλή φωνίτσα έριξε, όση κι αν εδυνάστη: / “Μικροί – μεγάλοι στ’ άρματα και γέροι στα ντουφέκια, / τ’ έχω δυο ξένους στο ληνό, στ’ αμπέλι, στο Βιδόνι”». Με τη δική του απλότητα, θυμάται ο Γέρος του Μοριά στα «Απομνημονεύματά» του: «Ο Γιάννης [...] επήγε εις τους Αιμυαλούς, μοναστήρι, του έδωσε ένας καλόγερος φαγί και έπειτα επήγε, έδωσε είδησιν εις τους Τούρκους, επήγαν, τον επολιόρκησαν εις τον ληνόν και τον εσκότωσαν».

Την αμεροληψία του το δημοτικό τη διατηρεί ακέραιη και στα χρόνια της Επανάστασης, όταν αναφέρεται σε εμφύλιες συγκρούσεις (λ. χ. το τραγούδι για τη μάχη του Θοδωράκη Γρίβα με τον καπετάνιο Δημήτριο Μακρή στην Κατοχή Μεσολογγίου, το 1823) αλλά κι όταν συμμερίζεται τον πόνο του εχθρού, όπως στο τραγούδι για τον πάμπλουτο Κιαμήλμπεη που αιχμαλωτίστηκε στην άλωση της Τριπολιτσάς. «Στην ελληνική δημοτική ποίηση», γράφει ο Δ. Πετρόπουλος, «υπάρχουν τραγούδια εμπνευσμένα από ηρωισμούς ή παθήματα προσώπων, που με τις πράξεις τους έβλαψαν άτομα ή το έθνος γενικότερα. Ο λαϊκός ποιητής, καθώς και ο λαϊκός ακροατής του, δοκιμάζουν συγκινήσεις από πράξεις ανθρώπων ανεξάρτητα από το ηθικό τους περιεχόμενο και από πατριωτικές ιδέες». Ποιο άλλο μεγαλείο να ζητήσουμε;

απο:
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_2_27/03/2011_1294790 

via: http://panosz.wordpress.com/2011/03/25/sxoliasths-papalabrena/#comment-112811

χωρις σχόλια



10 - Rodia Radio 23 #25η Μαρτίου - επετειακό

ανέβηκε στις 25-Mar-2011 από Rodia



click to listen

Δημοτική μουσική και τραγούδια, να θυμόμαστε από πού ξεκινήσαμε πριν σχεδόν 200 χρόνια και πώς φτάσαμε ως εδώ και η καρδιά μας χτυπά σε όλους τους τόπους όπου παίζεται το λαούτο, το κλαρίνο, το ούτι, η λύρα, ο ζουρνάς, η τσαμπούνα, ο ταμπουράς, το κανονάκι, το σαντούρι...

χωρις σχόλια



page 1 of 43 >>